که در شیشه برآرد اربعینی…

چهل روز گذشت.

در این چهل روز نه حالی برای نوشتن داشتم و نه به وبلاگ دسترسی داشتم و نه…

در این چهل روز دیدم که موسوی بی هیچ سند و مدرکی کل انتخابات را زیر سوال برد و با به بازی گرفتن احساسات هوادارانش چنان مملکت را به آشوب کشانید که ده ها کشته و زخمی گوشه ای از آن است.

هم چنین دیدم که احمدی نژاد به جای آنکه در صدد آرام نمودن اوضاع برآید، مست از باده آراء 24 میلیونی ، عنان سخن از کف داد و آن گفت که جماعت خشمگین را عصبانی تر کرد.

دیدم که گروهی در تهران بدون مجوز برای خود تجمع و راه پیمایی برگزار کردند و یک هفته تمام آسایش مردم شهر را گرفتند.

و دیدم که مسئولان وزارت کشور و نیروهای انتظامی به جای هدایت و مدیریت این تجمعات به مسیر قانونی یا کمتر مضر، به ضرب باتوم جماعت را متفرق کردند.

دیدم که گروهی دو میلیون تظاهر کننده را مزدور بیگانه خوانند ، و دیدم که دو میلیون تظاهر کننده از گروه های مسلح تروریستی که به مراکز نظامی حمله کردند فاصله نگرفته و تبری نجستند.

دیدم موسوی نظر رهبری مبنی بر پیگیری از طریق قانون را به گوش نگرفت و دیدم که احمدی نژاد در عمل به فرمان عزل مشایی یک هفته تعلل کرد، و خوشمزه آنکه هم موسوی و هم احمدی نژاد از رهبری توقع حمایت دارند!

دیدم که رسانه هایی که در برابر تقلب در انتخابات مصر و الجزایر و فلسطین سکوت مرگ پیشه کردند، اتهام هنوز اثبات نشده تقلب در انتخابات ایران را چنان بازتاب دادند که بیا و ببین!

دیدم در فشن شو، فواحش اجیر شده از سوی کمپانی های مد، در حال دفیله رفتن روی سن روبان سبز به دست بسته بودند و ندیدم که برای کشته های غزه یا اپوزیسیون الجزایر یا غیر نظامیان پاکستانی یا افغانی یا حتی کشته های شورش سال 96 لس آنجلس ، نشانی به بدن بیاویزند. و من متعجب به  این صحنه می نگریستم که : خداوندا! چون اینهایی را با چون مایی چکار؟!

دیدم که خانم مرکل پیراهن خونین نداآقاسلطان را بالای سر برد و دیدم دستور داد اخبار کشته شدن مروه الشربینی سانسور شود.

اگر به دست من بود، موسوی را به جرم به لجن کشیدن انتخاباتی که 40 میلیون ایرانی شعورمندانه در آن شرکت جستند به اشد مجازات تنبیه می کردم و احمدی نژاد را به خاطر بی کفایتی بی حد و حصر و نالایق بودن برای 24 میلیون رایی که گروهی از سر صدق به او داده اند، عزل و خانه نشین می کردم.

پیامبر(ص) فرمود: 

دو گروه کمرم را شکستند: دانای گناهکار و نادان پایبند به ظواهر شرع

عجب حکایتی است!

می نویسم به زور ف.ی.ل.ت.ر ش.ک.ن!